اکسیرجوانی

توهم خیلی نامرد بودي.....آدمیزاد بی غذا دو ماه، دوام می آورد... بی آب دو هفته...

بی هوا چند ثانیه... بی وجدان، خیلی.........دیگر از تنهایی خسته ام.......

به کلاغ ها، زیرمیزی میدهم تا قصه ام را تمام کنند.-...در مقابل خیانت ها،

روزه ی سکوت گرفته ام.... فقط یک سوال: فرو دادن این همه بغض، روزه ام

را باطل نمیکند؟؟؟؟ آره......... جالب است............... "ثبت احوال"

در شناسنامه ام، همه چیز را ثبت کرده است، جز احوالم را............

غم بیچاره غم..... اگر من نبودم، چقدر تنها بود...درد دل خوش بحالت آدم ....

خودت بودی و " حوایت" وگرنه " حوا ی" توهم هوایی میشد..... خوش بحالت " حوا "....

تنها " حوا ی" زمین تو بودی وگرنه آدم هوا ی " حوا های" دیگر داشت..

بر بالشی که از مرگ پرندگان پر شده، نمیتوان خواب پرواز دید..........

خیلی دلم گرفته از خیلی ها!!! تنهای بی سنگ صبور من به تو خندیدم

چون که می دانستم تو به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدی

پدرم از پی تو تند دوید و نمی دانستی باغبان باغچه همسایه پدر پیر من

است من به تو خندیدم تا که با خنده تو پاسخ عشق تو را خالصانه بدهم

بغض چشمان تو لیک لرزه انداخت به دستان من و سیب دندان زده از دست

من افتاد به خاک دل من گفت: برو چون نمی خواست به خاطر بسپارد گریه تلخ

تو را و من رفتم و هنوز سالهاست که در ذهن من آرام آرام حیرت و بغض تو تکرار

کنان می دهد آزارم و من اندیشه کنان غرق در این پندارم که چه می شد

اگر باغچه خانه ما سیب نداش